biegam boso

tu i teraz. czas nie istnieje

moi duchowi nauczyciele 9 października 2010

Filed under: Uncategorized — Asia Klar @ 4:22 pm

Zosia ma 8 lat. Prawie. Dyskutowaliśmy wczoraj o maratonie. Czy uda się go przebiec, czy uda się go przebiec w określonym czasie, jak wysoko stawiać sobie poprzeczkę w biegu i w życiu, czy warto ją stawiać bardzo wysoko, ryzykując rozczarowanie sobą, czy niżej i cieszyć się z drobnych sukcesów, budując poczucie wartości i umiejętności, które później pozwolą wybrać większy cel?

Zosia przysłuchiwała się naszym emocjom i napisała wiersz.


Mądre wiersze

Gdy wymyślisz sobie cel,

To dąż do niego.

Choćby był najtrudniejszy w Twoim życiu,

To go zrealizuj.

 

Przeczytałam kiedyś książkę „Buddyzm dla współczesnej mamy”. Poza znakomitymi poradami, jak wykorzystać mądrość i spokój buddyzmu, aby nie zwariować z dziećmi, znalazło się tam zdanie, którego prawdziwość odkrywam na każdym kroku.

Partner, z którym idziesz przez życie oraz Twoje Dziecko jest dla Ciebie NAJWIĘKSZYM nauczycielem DUCHOWYM. Jest mistrzem, który pokazuje Ci w lustrze to, czego zobaczyć nie możesz lub nie chcesz. Stawia przed Tobą wyzwania, których sam nie ośmieliłbyś się podjąć. Warto o tym pamiętać, kiedy dzieci nas wkurzają a partner nie rozumie. To lekcja. Dzięki temu możemy stać się lepsi.

Jeśli przyjąć, że to dzieci wybierają sobie rodziców, rodziny, w których chcą przyjść na świat, to jestem naszej mądrej córce bardzo wdzięczna, że wybrała nas. Taka mała zmiana perspektywy sprawia, że wszystko nabiera innego znaczenia.

Wczoraj pomyślałam, że maraton w zasadzie nie jest dla mnie ważny. Przygotowałam się do niego psychicznie i fizycznie. Wiem, że zrobiłam to najlepiej jak potrafiłam i cieszę się z tego. Ale w zasadzie nie musiałabym już biec. Może to strach przed końcowym sprawdzianem, wyzwaniem, bólem i wysiłkiem? Przypomniałam sobie dziś jak przez ostatnie dni Zosia cieszy się naszym startem. Chwali się, cieszy z tego, że będzie kibicować. Pokazała mi, że ten start jest ważny dla niej, że jest z nas dumna.

Jestem dumna z naszej córki. Jestem dumna z nas, że potrafimy wymyślić sobie cel i mimo trudności go zrealizować. Jestem dumna z siebie. Dotarłam do Końca i do Początku jednocześnie.


Advertisements